روستای فارسیان در منطقه ای کوهستانی در ارتفاع ۷۷۷ متری از سطح دریا در مرز استان ‌های گلستان و سمنان واقع شده است. فارسیان به دلیل همجواری با جنگل ابر، گردنه خوش ییلاق و دامنه‌ های سرسبز ماران کوه از موقعیت و ویژگی متنوع آب و هوایی در طول سال برخوردار است.

جنگل‌ های انبوه و دره‌ های عمیق البرز با پوشش جنگلی، مناظری زیبا و بدیع را پیش روی رهگذران قرار می ‌دهد. چشمه‌ های متعددی که از دل زمین می جوشند علاوه بر تامین آب اهالی روستا، فضایی لطیف و شگفت‌ انگیز را برای رهگذران خلق کرده است.

با توجه به وجود کوه‌ های مرتفع در بدنه شمال شرقی و غرب روستا و وزش باد از سمت غرب و شمال غرب و همچنین بالا بودن رطوبت منطقه، روستای فارسیان تحت تأثیر اقلیم کوهستانی، دارای زمستان ‌های سرد و تابستان‌ های معتدل است.

سردر روستای فارسیان شما را به گشت و گذار در فارسیان فرا می خواند. قدمت روستا به حدود هزارسال قبل باز می گردد. وجه تسمیه آن با مهاجرت عشایر کوچنده فارس به این منطقه مرتبط است. در آن زمان اهالی به دلیل مساعد بودن عوامل طبیعی یکجا نشین شدند و هسته اولیه روستا را پیرامون چند دهنه چشمه بنا نهادند.

اکثر مردم این روستا با غریبه ‌ها احساس راحتی می کنند و حتی با دیدن مسافر در خانه‌ هایشان را باز می ‌گذارند که شاید رهگذری برای عکس گرفتن از باغچه و نمای چشم ‌نواز خانه ‌هایشان چند دقیقه‌ ای مهمان آنها شود. اهالی روستا برای انجام کارهایشان هیچگاه به بیرون از روستا متوسل نمی ‌شوند و هر چه نیاز باشد از داخل روستا و ظرفیت‌ های خود روستا تامین می گردد.

فارسیان با توجه به نوع معماری و شکل گیری روستا براساس شرایط جغرافیایی و توپوگرافی منطقه به صورت پلکانی و همچنین دیگر ویژگیهای منحصر به فرد طبیعی، زیست محیطی، مولفه های اقلیمی، تاریخ و قدمت روستا، ویژگی های خاص فرهنگی و اجتماعی، میراث فرهنگی ناملموس، ویژگی های اقتصادی، معیشتی، ویژگی های کالبدی و فضایی، نظام محله بندی و شکل گیری روستا، کیفیت ابنیه ها و فرم پلان بناها، شبکه ارتباطی و معابر و ارزش های معماری حائز شرایط ثبت در فهرست آثار ملی شده است.

بافت تاریخی روستا
در مورد بافت تاریخی روستا آنچه قابل ملاحظه است، «سابات» ها هستند، سابات به کوچه‌ های مسقفی گفته می ‌شود که قسمت بالایی آن در مالکیت شخصی و فضای زیر سقف در مالکیت عمومی قرار دارد. در فارسیان در حال حاضر ۶۳ سابات سالم دیده می ‌شود. داخل بعضی از سابات ‌ها فضایی برای نشستن تعبیه شده است که با نام دخترنشین در روستا شناخته می ‌شود که در ساعات پایانی روز محلی برای گفتمان زنان و بازی کودکان به شمار می‌ آید.

همچنین «تنور» در فارسیان زیاد به چشم می ‌خورد، در واقع در هر کوچه یک تنور وجود دارد که اهالی آن کوچه در حفظ و نگهداری و استفاده از تنور با یکدیگر شریک هستند.

طبیعت منطقه
شما می ‌توانید به طبیعت اطراف فارسیان سر بزنید و به تماشای شالیزارهای طبقانی بنشینید و یا از بافت تاریخی روستا و نمای کوهستانی آن لذت ببرید.

تپه «قنبرآباد» در نزدیکی روستای فارسیان برای گردشگران یک تپه جادویی است، بر فراز این تپه از سمت جنوب شالیزارهای طبقاتی، از سمت شرق بافت تاریخی روستا و از شمال کوهستان قابل رؤیت است.

رودخانه ‌ای بسیار زیبا نیز از میان روستا می‌ گذرد که از ۲۵ چشمه همیشه جوشان تغذیه می‌ شود، مجموعه آبشار پنج پله ‌ای «کبوتر خانه» از دیگر جاذبه‌ های فارسیان است. رشته کوهی در امتداد رشته کوه البرز وجود دارد به نام «علی کمری» که فضای کوهستانی آن برای صخره نوردی مناسب است.

غذاهای محلی
آش خمیر، چنگالی، حلیم، آش شله، حلوا برنجی، چکّو (اشکنه)، خورشت گوجه ریز، کنجی پت، انواع نان از جمله نانهای قره قروتی و….

صنایع دستی
از هنرهای سنتی روستا می‌ توان به پرده گل‌ دوزی و چادرشب بافی و دوخت لباس‌ های کرباس اشاره کرد.

سوغات
نان محلی، صنایع دستی مانند شال و چادر شب، نوعی حوله از جنس ابریشم مصنوعی، انواع خشکبار و ترشیجات را می ‌توانید در این روستا تهیه کنید. البته فارسیان برنج خوب و مرغوبی دارد که با آب چشمه کشت می ‌شود، ولی کاشت و برداشت آن دیر انجام می شود.