نامهای قدیمی: توسکان، نیم ‌مردان، میان‌ کلا، جمشیدآباد، کردخیل، تمیشه، کردمحله

استان: گلستان

تاریخچه: کردکوی ریشه در اساطیر ایران دارد. به روایت شاهنامه، فریدون پسر آبتین بزرگترین پادشاه پهلوانی داستان ایران در حماسه ملی ایرانیان شهری بنام تمیشه بنا نهاد و این تمیشه قسمتی از کردکوی امروزین است. تمیشه و کردکوی شاهد حضور حسین (ع) در سال 20 هجری قمری نیز بوده که  همراه سعید بن عاص عازم فتح گرگان شدند. در عصر صفویه تحول بزرگی در منطقه ایجاد شد. شاه عباس برای مقابله با صحرا گردان مهاجمی که به شمال و شرق هجوم می آوردند و برای جلوگیری از شورش قبائل ترک و کرد جمع زیادی از این دو قبیله را به شمال و شمال شرقی کوچانید و از آن زمان تمیشه باستانی، کردمحله نامیده شد. این سرزمین تا ۱۹ تیر ۱۳۱۹ به کُردمحله مشهور بوده که در این روز نام کُردمحله به کُردکوی تغییر داده شد.

آب و هوا: به توجه به موقعیت جغرافیایی، ارتفاع و امتداد کوهها و نزدیکی به دریای خزر، این شهرستان در قسمت جلگه‌ ای دارای آب و هوای معتدل مرطوب و در قسمت کوهستانی، دارای آب و هوای معتدل کوهستانی است. در زمستان بواسطه وزش بادهای شمالی که از مرکز پرفشارسیبری حرکت کرده از سمت شمال شرقی به منطقه کردکوی رسیده، موجب تراکم ابرها و مقداربرف و باران شده و هوا در فصل زمستان درنواحی کوهستانی آن سرد و تابستان معتدل و فرح بخش است.

رودخانه ها: در ضلع شمالی البرز رودخانه‌ های زواردشت، غازمحله کردکوی، ششدانگ بالاجاده، غرب بالاجاده و میاندره، را می ‌توان نام برد که به رودخانه قره سو وارد و از شمال کردکوی به خلیج گرگان می ریزد.

پوشش گیاهی: پوشش گیاهی این شهرستان با توجه به ارتفاع زمین متنوع است. کوهپایه ها، زمین‌ های زراعتی و چمن زارها گسترش دارند. تا ارتفاع 2400 متری را جنگلهای انبوه پوشانده است. در ارتفاعات پایین درختان ممرز، انجیلی، توسکا، آزاد، لرگ و در ارتفاعات متوسط راش، ملچ، نمدار، افرا و در ارتفاعات بالاتر در ختان ارس، بلوط و سرو کوهی می رویند. در جنوب کردکوی جنگل تا خط الراس کوههای درازنو گسترش داشته و یکی از انبوه ‌ترین مناطق جنگلهای خزری به شمار می‌ رود.

کشاورزی: کشاورزی از ارکان اصلی اقتصاد این شهرستان به شمار می ‌رود. از محصولات مهم کشاورزی پنبه، گندم، برنج و سویا است.

سوغاتی و صنایع دستی: از صنایع دستی این شهرستان حصیربافی، نمدزنی، بافتن چادرشب محلی و جوراب پشمی، ابریشم بافی، لباس محلی (سرکلاته خراب شهر و بالاجاده)، سوزن دوزی، سفالگری است.

غذای محلی: بانجام بزواش، البا خورا، ارد حلوا، انار تیم چک چک، اشکنه ترشک، اسفناق ترشک، انگور بشتی، انجیر مربا، باقاله سیرا، پشته زیک، دشو، جز حلوا ( حلوا گردویی )، حلوا.ساک، شیر نون، شیر پله، کیی ترشک، کپور کله، کیی پله، کباب، آبگوشت و انواع خورشت ها، پخت برنج با انواع ماهی

بهترین زمان بازدید: بهار و تابستان

تهیه و تنظیم : هیئت علمی و تحریره اریاسان

منبع :                                                                                                                                                                                       www.tripyar.com